Niedawne zaostrzenie kontroli zgodności i polityki taryfowej na rynkach USA i UE stworzyło nową falę wyzwań dla chińskich eksporterów. Do istotnych wydarzeń należą rozszerzenie unijnego mechanizmu dostosowania cen na granicach (CBAM) oraz możliwe rozszerzenie taryf w ramach sekcji 301 przez USA, co pozostawiło wiele małych i średnich przedsiębiorstw handlu zagranicznego w stanie „lęku przed przestrzeganiem przepisów”.
Ekspansja CBAM zwiększa koszty eksportu produktów
UE weszła w fazę przejściową CBAM w październiku 2023 r., początkowo obejmując takie branże jak stal, aluminium i cement. Od 2024 r. zakres ten stopniowo się rozszerzał, obejmując produkty przetworzone, takie jak energia elektryczna i tworzywa sztuczne. Oznacza to, że producenci eksportujący do UE muszą nie tylko obliczyć ślad węglowy swoich produktów, ale także ponieść dodatkowe koszty raportowania emisji dwutlenku węgla. Niektóre firmy zgłaszają, że rozliczanie emisji dwutlenku węgla zwiększa o około 3–5% każde zamówienie, co stanowi znaczne obciążenie dla firm produkujących małe partie i obsługujących wiele kategorii produktów.
Niepewna polityka celna USA zwiększa ryzyko dla eksportu dóbr konsumpcyjnych
Przedstawiciel Handlowy Stanów Zjednoczonych (USTR) rozważa obecnie możliwość przedłużenia ceł Sekcji 301 na towary chińskie, obejmujących takie kategorie konsumenckie jak elektronika, meble i tekstylia. Chociaż ostateczna decyzja nie zapadła, krótkoterminowa niepewność związana z taryfami skłoniła już niektórych amerykańskich nabywców do opóźniania zamówień lub wnioskowania do chińskich dostawców o udział w potencjalnych kosztach taryf. Jeden z eksporterów zauważył: „Klienci zaczynają pytać o dwie opcje cenowe: z taryfami i bez. Negocjacje wyraźnie się wydłużają”.
Rynki wschodzące podążają za tym trendem, wprowadzając bariery handlowe
Pod wpływem polityki UE i USA, rynki wschodzące, takie jak Meksyk i Turcja, również zaostrzają kontrole pochodzenia i normy środowiskowe dla importu. Meksyk niedawno zaostrzył dochodzenia antydumpingowe dotyczące importu z Azji, w szczególności dotyczące stali i ceramiki. Turcja planuje wprowadzić w ciągu roku system etykietowania „zielonej deklaracji” na wzór UE. Zmiany te zmuszają niektórych eksporterów do reorganizacji łańcuchów dostaw lub przeniesienia części mocy produkcyjnych do Azji Południowo-Wschodniej lub Europy Wschodniej.
Strategia reagowania: budowanie zdolności do przestrzegania przepisów jako kluczowa konkurencyjności
W obliczu rosnących barier w handlu światowym eksporterzy muszą wzmocnić trzy kluczowe obszary:
- Zarządzanie danymi dotyczącymi emisji dwutlenku węgla – Utwórz system śledzenia śladu węglowego produktu i staraj się o uzyskanie uznawanych na całym świecie certyfikatów ekologicznych (np. EPD).
- Dywersyfikacja łańcucha dostaw – ocena wykonalności utworzenia zagranicznych magazynów lub wspólnej produkcji w regionach takich jak Azja Południowo-Wschodnia lub Meksyk w celu złagodzenia ryzyka związanego z jednolitym rynkiem.
- Świadomość planowania taryfowego – wykorzystanie zasad pochodzenia w ramach umów o wolnym handlu (np. RCEP) i optymalizacja klasyfikacji towarów oraz strategii cenowych.
Wniosek
Międzynarodowe środowisko handlowe przechodzi od „konkurencji cenowej” do „konkurencji zgodności”. Tylko proaktywne dostosowywanie się do zmian regulacyjnych może pomóc firmom utrzymać swoją pozycję w obliczu globalnej restrukturyzacji łańcucha dostaw. Trendy polityczne pozostaną kluczową zmienną wpływającą na zamówienia eksportowe w nadchodzących sześciu miesiącach.
Czas publikacji: 23-01-2026